ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਾਲਤ ਅੱਜ ਸਭ ਤੋਂ ਤਰਸਯੋਗ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਹਮੇਸਾ ਫਰਾਖ੍ਹ ਦਿਲੀ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੱਸਦੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਚੰਦਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਲੱਗ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਲੋੜਵੰਦ ਲਾਚਾਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਦੀਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਅੱਜ ਵੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੇ ਖਾਲਸਾ ਏਡ, ਸਿੱਖ ਰਿਲੀਫ ਸੁਸਾਇਟੀ ਭਾਈ ਘਨੱਈਆ ਜੀ ਸੈਂਟਰ ਸੁਸਾਇਟੀ ਸੁਖਮਣੀ ਸੇਵਾ ਸੁਸਾਇਟੀ ਸਮੇਤ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਂਵਾ ਹੇਠ ਸੰਸਥਾਂਵਾ ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਕਰੋ ਤੇ ਵੰਡ ਛਕੋ ਦੇ ਅਧਾਰਿਤ ਤੇ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਰਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਸਿਤਮ ਜਰੀਫੀ ਹੋਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਆਸਤ ਲਈ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀਆਂ। ਕਰੋਨਾ ਰੂਪੀ ਜਾਨਲੇਵਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਮ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅਗਾਊ ਸੂਚਨਾ ਨਾ ਲੰਬੀ ਵਿਉਤਬੰਦੀ ਦੇ ਘਰ ਚ ਡੱਕੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਆਪੀ ਇਸ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਅਚਨਚੇਤੀ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੇ ਚਲਦਿਆਂ ਤਕਰੀਬਨ ਸਾਰੇ ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਮੁਲਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਖਾਤਿਆਂ ਚ ਨਕਦ ਰਕਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਸ਼ਿੰਦੇ ਤਾਲਾਬੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣਾ ਵਕਤ ਸੋਖਿਆ ਲੰਘਾ ਸਕਣ ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਚ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉੱਕਤ ਹਾਲਾਤਾ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਪਾਠ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕਰਮਕਾਂਡਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਾਂਡੇ ਖੜਕਾਉਣ ਲਈ ਕਦੇ ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਾਹੀਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਰਜ਼ ਤੇ ਹਰੇਕ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਥਾਰਟੀ ਮੰਨਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਯੋਗ 20000-20000 ਹਜ਼ਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਤਿਆਂ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਬੇਝਿਜਕ ਬੇਫਿਕਰ ਰਹਿੰਦਿਆ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ। ਪਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਢੀਠਤਾਈ ਦੇਖੋ ਕੇ ਇਹ ਆਪਣੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀਆ ਤਨਖਾਹਾਂ ਚ ਕਟੌਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਸਲ ਚੋਂ ਹੀ ਦਲ ਦੇਖਣਾ ਮੰਗ ਰਹੀ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਥੁੱਕ ਨਾਂ ਬੜੇ ਪਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਾਹਤ ਫੰਡ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦਾਨ ਮੰਗਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ 10 ਕਿਲੋ ਆਟਾ 2 ਕਿਲੋ ਦਾਲ, ਖੰਡ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਹੂਲਤ ਵਜੋਂ ਉਛਾਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਕੈਪਟਨ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਫੋਟੋ ਲੱਗੇ ਥੈਲਿਆਂ ਚ ਪਰੋਸਕੇ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਪੂਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਇਹ ਰਾਸ਼ਨ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ 25% ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਿਣੇ ਚੁਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਚਾਇਤਾ ਰਾਹੀਂ ਭੇਜ ਰਹੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਚ ਕੋਈ ਕਮਾਉ ਮਰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ ਦੂਸਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤਿ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰਾ ਨੂੰ ਕਰਫਿਊ ਉਲੰਘਣਾ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਮਜਬੂਰ ਤੇ ਸਾਧਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਾਕੇ ਸਾਡੇ ਮਾਨਵਤਾ ਵਾਦੀ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਦਾ ਜਲੂਸ ਕੱਢਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨਾਸਕ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਤੋ ਸੂਬੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚ ਰੋਸ ਪਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ। ਕਮਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਵੋਟਾਂ ਸਮੇਂ ਮੰਗਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੱਥ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਆਗੂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਗਾਇਬ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਥੋੜਾ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਡੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾ ਰੂਪੋਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਪਰ ਇਹ ਜਨਤਾ ਹੈ ਜੋ ਬੜੀ ਛੇਤੀ ਅਤੀਤ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਵਰਤਮਾਨ ਤੱਕ ਹੀ ਸਿਮਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਫਿਰ ਉਹੀ ਲੋਕ ਉਹ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਸੱਤਾ ਰੂਪੀ ਕੁਰਸੀ ਸੋਪਕੇ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ 22 ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਲਾਕਡਾਉਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਸੀਂ ਪੰਥ ਦੇ ਹੀਰੇ ਪਦਮ ਸ੍ਰੀ ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਖ਼ਾਲਸਾ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਖੋਹ ਕੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਬਕ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ। ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਆਖਰੀ ਫੋਨ ਵਾਰਤਾ ਦੀ ਵਾਇਰਲ ਹੋਈ ਆਡੀਓ ਨੇ ਹਰੇਕ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਿ ਸਾਡੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਭੱਠਾ ਏਨੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪਦਮ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਵਾਲੇ ਇਸ ਮਾਣਯੋਗ ਹੀਰੇ ਦੀ ਅੰਤਲੀ ਹਾਲਾਤ ਏਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾੜੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 4 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਮੈਡੀਸਨ ਨਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਰਾ ਸੋਚੋ। ਹਮਾਤੜ ਵਰਗੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਗਊ ਕਿਆਸ ਗਈਆ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ ਲਾਕਡਾਊਨ ਜੂਨ ਜੁਲਾਈ ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਣਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਹੋ ਤਾ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਮੁਲਾਜ਼ਮ, ਵਪਾਰੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰ ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਰੋਜ ਮਰਾ ਦੀਆਂ ਲੋੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀਆ ਕਰਨ ਲਈ ਜਮੀਨੀ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ ਨਿਰਪੱਖ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਜੁੱਟ ਜਾਏ। ਸਿਆਸਤ ਦਾਰੀ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ ਕਸ਼ਟਦਾਇਕ ਸਮੇਂ ਸੂਬਾ ਵਾਸੀਆ ਨੂੰ ਆਪਣੇਪਨ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਏ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਸਥਾਈ ਹੱਲ ਕੱਢੇ ਸਿਆਸਤ ਲਈ ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ। ਜੇਕਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਿਕਰਮੰਦ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਰੁੰਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਗੁਦਾਮਾਂ ਚ ਪਏ ਵਾਧੂ ਅੰਨ ਦੇ ਭੰਡਾਰੇ ਆਮ ਤੇ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਚ ਬਿਨਾਂ ਵਿਤਕਰੇ ਵਰਤਾ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਲੋਕ ਕਰੋਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੁੱਖ ਮਾਰੀ ਜ਼ਿੱਲਤ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਰਨ ਲੱਗ ਪੈਣ। ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਸੂਬੇ ਦੀ ਏਦੂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ ਹਾਲਾਤ, ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਕੈਪਟਨ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਸੰਜੀਦਗੀ ਨਾਲ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣੇ ਪੈਣੇ ਹਨ। ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਸਮਝਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਮਰਹਮ ਲਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਹਾਲਾਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜਾਣੇ ਅਨਜਾਣੇ ਹੋਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਨਾਲੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲੇ ਫਲੀਆਂ ਦੀ ਤਰਜ਼ ਤੇ ਲੋਕ ਹਿਤੂ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਪੂਰਿਆ ਜਾਵੇ।
✍️ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਰਾਏਸਰ
98143-21087
